Wiersze | dark poem | poems

Otchłań umysłu, daleki kres wszystkiego co ludzkie
dumny ze swej wiary w nicość..
w pustkę umysłu biernego ogarniętego szałem bycia, szałem życia..
pulsu rytm trwaniem w nicości..
wiecznym zamętem licząc czas, każdą sekundę
nie widzę sensu bytu, naszego istnienia
jaka cena tego żywota?

Wiersze swoje tworzę podczas słuchania muzyki dark ambient i ambient.Ta muzyka powoduje stworzenie niesamowitej aureoli wokół własnego umysłu. Jest jakby odskocznią od rzeczywistości, od codzienności. Muzyka ta wprowadza mnie w nienaturalny stan lewitowania umysłowego podczas, którego wszystko co się uzbiera w umyśle zostaje czasami chaotycznie przelane na papier (tudzież na dysk twardy). Smutek i niepokój są to jedne z najbardziej miesamowitych uczuć...poczucie odrzucenia ...wtłaczanie się celowo w ten klimat dekandenckich myśli jest przeżyciem. Nie ma to jak wprowadzić się samemu w stan totalnej obojętności, autystycznej wizji, ciszy i spokoju duszy, a czasem nawet depresji i załamki...choć chwilowe potrafią dać dużą dawkę mocy. Umysł jest niezbadaną studnią wiedzy, której nikt nie podoła...sam nie znam siebie, swoich reakcji..organizm pozwala się jedynie dostosować do konkretnej sytuacji a dusza czy umysł ...nie wiem. Często odkrywam u siebie nowe zachowania ..które powstają jedynie dzięki stymulacji takich a nie innych stanów umysłowych. Według moich poglądów wszystko kryje się w głowie ..dusza oczywiście też. Polecam każdemu zastanawianie się nad własnymi reakcjami - to jest ciekawe, nawet bardzo. Życie to wielka tajemnica.

Linki do zaprzyjaźnionych stron: sklep.miromatic.pl | opaski oetiker | obejmy do wszystkiego